Als er wel een God is, een Schepper, is Hij er dan verantwoordelijk voor, wat wij in onze vrijheid doen en laten? Wij voeren oorlog, niet Hij. Wij verzorgen elkaar niet, wij verdelen ons bezit niet onder elkaar, wij bepalen toch met elkaar onze regels en wetten, niet Hij. Als er een God, een Schepper is, zoals in de Bijbel gesteld wordt, dan is er ons ook een leer gegeven. Een leer die op onvoorwaardelijke liefde gebaseerd is. Die leer is zodanig, dat als we die met elkaar, dus gezamenlijk, opvolgen en in al ons handelen toepassen, al het onaangename, alle ziekte geheeld wordt, alle oorlog stopt, alle rijkdom eerlijk verdeeld wordt en de armoede verdwijnt. Dan verdwijnt de misdaad, dat is niet meer nodig, want ieder komt in welvaart en ga zo maar door. Als je niet wilt geloven in God, in een Schepper, dan blijft toch nog altijd je medemenselijke verantwoordelijkheid, waar we allemaal mee te maken hebben. Dan blijft toch ieders verantwoordelijkheid voor het persoonlijke leven én het gezamenlijke leven. Want het kan voor iedereen duidelijk zijn, dat wij in heel ons leven op deze aarde met elkaar verbonden zijn. Wat de ene mens doet of laat, heeft hoe dan ook in meer of mindere mate gevolgen voor alle andere mensen. Wat de ene mens kiest en wat een ander kiest, staat soms haaks op elkaar. Als een regering een keuze maakt, zijn er altijd mensen die het daar niet mee eens zijn. Hoe kan God, zoals de mensen zich Hem voorstellen, keuzen voor de mens maken in ieders smaak, als mensen het onderling al vaak niet met elkaar eens zijn? Kan het dan misschien ook zijn, dat we beter niet discussiëren over wat ieder wel of niet wil, of er wel of geen God, Schepper is, of we wel of niet van Hem afhankelijk zijn, maar dat we beter eens kijken, naar wat de beste levenshouding voor ons allemaal is?