Omdat er zoveel ellende op de wereld is, zijn er mensen die zeggen dat God niet bestaat, of dat God geen
liefde is, of dat God door mensen gefantaseerd is, dat de mens niet geschapen is, maar dat alles uit het
niets, bij toeval, uit een oerknal ontstaan is.
Feit is, dat wij bestaan en dat we allen graag in welvaart leven. Zonder zorgen en zonder ziekten, maar dat
krijgen we met elkaar niet gedaan.
Feit is ook, dat veel van de sociale wetten en verworvenheden, zoals de uitkering
voor werklozen, verzorging voor de zieken, verzorging voor oude mensen,
ziektekosten verzekeringen, werkverdeling, enz. enz., wat door onze voorouders
moeilijk bevochten is, langzaam maar zeker wordt afgebroken.
Feit is, dat er op veel plaatsen over de wereld oorlog is, onderdrukking, ziekten,
hongersnood, armoede, ongelijkheid in welzijn, enz. enz., waar maar niets aan
gedaan lijkt te worden. Alle hulp aan arme landen heeft in al die jaren de armoede
niet opgeheven, de hongersnood niet verholpen, de oorlogen niet gestopt.
Als er geen God is, geen Schepper, alleen wij, dan hebben we dus ook alleen
onszelf iets te verwijten. Dan kunnen wij met al onze goede bedoelingen dus toch
niet voor elkaar zorgen. Maar dan blijft het toch ook wel onze verantwoordelijkheid
om al die misstanden te verbeteren.
